அமெரிக்காவில் ஒரு அரங்கேற்றம்

Tarrytown, NY 

09 August, 2011

இரவு மணி பன்னிரண்டடு.

ஒரு மாதம் ஓடி விட்டது. ஆர்த்தி ப்ரீத்தி அரங்கேற்றம்

நடந்து ஒரு மாதம் ஓடி விட்டது.

எண்ணத்தில் எழுந்ததை எழுத்தாக வடிக்க ஒரு மாதம் ஆகி விட்டது.

Better late  than never என்பார்கள் – எனவே இதோ என் மனம் எழுத்து வடிவில் …

ஆர்த்தி ப்ரீத்தி அரங்கேற்றம் – அபினயாவில்  பயின்று

அனைவரின் முன்னிலையில் அரங்கேற்றம்.

ஆண்டவன் அருள், அன்னை தந்தை ஊக்குவிபபு
ஆசிரியரின் அயராத பயிற்சி ஆர்த்தி ப்ரீத்தியின்
பத்து வருடப் பகீரதப் பிரயத்தனம் –
எனக்குக் கிடைத்தது ஒரு இனிய மாலைப் பொழுது

தாத்தா துரைப்பாண்டியனுக்கு பதிலாக நிறைப்பாண்டியன்

சொந்தப்பாட்டி ஸ்தானத்தில் சோச்சிப்பாட்டி

தமிழில் வாழ்த்தெழுத பாட்டி ராமலக்ஷ்மி

முன்னின்று உதவ குமார், கோபி, மின்னல் வேக லீலா

வரிந்து கட்டி வேலை செய்ய வனிதா, பர பரவென பணியாற்ற பாப்பு

வளைய வந்த வர்ஷிதா, சள சள சம்ஹிதா

சுற்றி வரும் சுத்தக்கார (சின்னப்பாட்டி வாரிசு) சுதர்சனா

புன்சிரிப்பு புனிதா பூஜா, ப்ரனவுடன் அப்பா ராஜா

ஸ்ரீதேவி அபிநயா, வெங்கடேஷு ஹரிணிஅக்கா

கல கல கல, லக லக லக லதா மணி

அன்பு, உமா, இருவர் பெற்ற அபினவ், வைஷு

தன்னைப் பெற்றவளும் தன மகளைப் பெற்றவளும்

இருபக்கம் இணைந்து வர இனிய மகளுடன்

இரண்டு மணியளவில் இளங்கோவும் வந்தாரே.

இத்தனை சம்சாரிகளுக்கிடையில் இரண்டு பிரமச்சாரிகள்

– மகேந்திரன், அருண்

நியூ ஜெர்சி மாநிலத்தில் நார்த் ப்ரன்ஸ்விக் பள்ளியிலே

நான்கு மணிமுதலே எல்லோரும் கூடினரே

புஷ்பாஞ்சலியில் கிளம்பிய புல்லெட் ட்ரெயின்

மங்களத்தில் தானே வந்து நின்றது.

தாய்தந்தை தங்கைதம்பி தங்கநிகர் பாச வளையம்

தனக்கென்று அதற்குள்ளே தனியாக ஒரு உலகம்

இருகுதிரை தனக்கு வாங்கி எனக்குஒன்று தருவேன் என்றாள்

ஒருநாள் தொடங்கப்போகும், உணவகத்தில் எனக்கு மட்டும்

உணவு என்றும்  இலவசம் என்றாள் – தான்கண்ட கனவுகளில்

இந்த மாமனுக்கும் பங்கு தந்த பாசக்கார ப்ரீத்தி இன்று

காலில் சதங்கை கட்டி கண்ணில் மை தீட்டி நீளத்திலகமிட்டு

சின்னக்கண்ணன் என்னசெய்தான் தெரியுமா பாட்டுக்கு

பின்னல் பிறகசைய கண்ணாலும் கையாளும் கதைதான் சொல்கின்றாள்

சுவரிலே கிறுக்காதே என்று சொல்லி நான் துரத்த

சுற்றி சுற்றி ஓட்டம் காட்டி சறுக்கி எனை விழவைத்த

சுட்டிப்பெண் சின்னப்பெண் சித்திரமாய் வளர்ந்துஇன்று

சிருங்காரம், சினம், சிரிப்பு

பயம், வீரம்,  வெறுப்பு

கருணை, சாந்தம், வியப்பு

நவரசமும் நம் முன்னே நடனத்தால் காட்டுகின்றாள்

அத்தோடு விட்டாளா சட்டென்று உடை மாற்றி

பதத்தில் பாட்டுகேற்ற பாவம் பரிவு, பாசம், பக்தி, பரவசம்,

நயம் நளினம் நாணம் நம் நாட்டு நாகரீகம்

தில்லானவில் வேகம் விறுவிறுப்பு

ஆர்த்தியா இவளென்று அத்தைக்காரி கண்கலங்க

ஆமாமாம் அவளேதான் ஆரஞ்சு ஜூசுக்கு அழுதுஅடம்பிடிக்கும்

ஆர்த்திதான் இவளென்றேன், சின்ட்ரெல்லா டிரஸ் கேட்டு தினம் தினம்

சிணுங்கி நிற்கும் சிங்காரி இவள்தான் என்றேன். உன் சிகை தொட்டு

முத்தமிட்டு ‘Listen to me Athai’ சொல்லும் மினுக்கி இவள்தான் என்றேன்

ஆதியில் தொடங்கி ஆதியில் ஆடி முடித்தார்கள் ஆர்த்தியும் ப்ரீதியும்

ஆஹாஹா ஆனந்த தாண்டவம் அதி அற்புதம்

கணபதிக்கு ஒரு ஸ்துதி அவனப்பன் சிவனுக்கு ஒரு ஸ்துதி

கண்ணனையும் கிருஷ்ணனையும் கண்முன்னே நிறுத்தினார்கள்

அப்பப்பா அந்த ஐந்து மணி நேரம் ஒரு ஆனந்த வைபவம்தான்

மனசார மருமகள்களை வாழ்த்தத்தான் வாய்ப்பில்லை – அன்று

மேடைஏறி மருமகள்களை வாழ்த்தத்தான் வாய்ப்பில்லை

அரங்கேற்றம் ஒருநாள்தான் ஆர்த்தி, ப்ரீத்தி உங்களின் அரங்கேற்றம் ஒருநாள்தான் – ஆனால்

அத்தை மாமா கனவிலும் நனவிலும் காலமெல்லாம் கேட்குமடி

உங்கள் கால்சதங்கை கவிதை மொழி

அன்புடன் முருகானந்தன் – லதா – மனு – சிபி

Advertisements

About muruganandan

Born and brought up in India, emigrated to Canada and trying to understand and enjoy the world I live in.

Posted on August 12, 2011, in Events, Vimarsanam. Bookmark the permalink. Leave a comment.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: